ข้อคิดข้อรำพึง อาทิตย์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา ปี B

ข้อคิดข้อรำพึง

อาทิตย์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา ปี B

"เอฟฟาธา"  จงเปิดเถิด

เมื่อนำพระวรสารตอนนี้มาใช้ในพิธีกรรมสำหรับนิกาย Church of England  เขาจะถือวันฉลองนี้  ใช้ชื่อเรียกว่า  "วันอาทิตย์ที่เปิดออก" (Ephphatha  Sunday)  ซึ่งอาจจะตีความหลวมๆได้ว่า  ให้เราเปิดพื้นที่ในส่วนต่างๆ ของชีวิตเรา  รวมถึงความเจ็บไข้ได้ป่วยของร่างกายเรา  เพื่อให้ได้รับพระพรจากพระบิดาเจ้า  ได้รับการเยียวยารักษาจากการสัมผัสของพระเยซูเจ้า  และได้รับพลังลมปราณจากพระจิตเจ้า

"เอฟฟาธา"  จงเปิดเถิดนี้เป็นคำสั่งของพระเยซูเจ้าเพื่อเปิดหู และเปิดปากของคนใบ้หูหนวกให้กลับได้ยิน  และสามารถพูดได้  นี่เป็นหนึ่งในสองของเรื่องเล่าอัศจรรย์ที่แปลกออกไปของพระวรสารนักบุญมาระโก  (อีกเรื่องหนึ่งคือพระเยซูเจ้าทรงรักษาคนตาบอดที่เมืองเบธไซดาใน  มก 8 : 22-26)  กล่าวคือ  การรักษาเยียวยาในสองกรณีนี้  พระเยซูเจ้าไม่เพียงตรัสพระวาจาเพื่อการรักษาเท่านั้น  ยังทรงใช้ท่าทางประกอบ  เช่น  การใช้พระหัตถ์ยอนหูของเขา  หรือทรงใช้พระเขฬะแตะลิ้นของเขา  ภาพการรักษาเยียวยาเช่นนี้ดูเหมือนเกือบจะเป็น  "สิ่งคล้ายศีล" (sacramental) เลยทีเดียว  เพราะประกอบไปด้วยการที่พระเยซูเจ้าทรงใช้การสัมผัส  ใช้ท่าทาง  มีองค์ประกอบของวัตถุสิ่งของ (material)  และวาจา(บทสูตร)ที่เปล่งออกมา (words)

บทอ่านแรกจากหนังสือประกาศกอิสยาห์มีความสำคัญมากทีเดียว  เพราะพระศาสนจักรในสมัยแรกเริ่มมองดูพระภารกิจของพระเยซูเจ้าในฐานะเป็นผู้ที่ทำให้คำทำนายถึงบทบาทในการรักษาเยียวยาของพระเมสสิยาห์สำเร็จไป  เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมา  "นัยน์ตาของคนตาบอดจะมองเห็น  หูของคนหูหนวกจะได้ยิน  และคนง่อยจะกระโดดได้อย่างกวาง"

บทสดุดีที่ 146 ของอาทิตย์นี้ก็สรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า  เพราะทรงเป็นพระผู้เยียวยารักษา  บทสดุดีกล่าวถึงการปลดปล่อยบรรดาผู้ถูกจองจำให้เป็นอิสระ  ประทานสายตาแก่คนตาบอด  แต่กลับไม่พูดถึงการเปิดหูของคนหูหนวก  และไม่พูดถึงการเปิดปากของคนใบ้  อย่างไรก็ตาม  อาจเป็นนัยที่รวมทุกๆเรื่องของการเยียวยารักษาอยู่ในนี้

สำหรับเรื่องราวในพระวรสารของวันนี้  น่าสังเกตที่นักบุญมาระโกไม่เพียงเอ่ยอ้างถึง  "การเป็นใบ้หนวกทางกาย"  ของชายผู้มารับการรักษาเยียวยาเท่านั้น  แต่ยังมีสัญลักษณ์ที่หมายถึง  "การเป็นใบ้หูหนวกทางฝ่ายจิต"  ของบรรดาอัครสาวกอีกด้วย  เพราะพวกเขาฟังพระวาจาที่พระเยซูได้ตรัส  แต่ก็เหมือนไม่ได้ยิน  และไม่เอาใจใส่  จริงๆแล้วต้องเป็นพระวรสารในบทต่อไปจากนี้ (ซึ่งเราจะได้ยินในวันอาทิตย์หน้า  ที่บรรดาอัครสาวกถึงจะพอเข้าใจบางส่วนว่าพระเยซูเจ้าคือใคร  โดยที่นักบุญเปโตร  ซึ่งเป็นผู้ที่พูดแทนพวกเขา  จะสารภาพว่า  "พระองค์คือพระคริสตเจ้า = คือพระเมสสิยาห์" )

โรคของการเป็นใบ้หูหนวกน่ากลัวหรือไม่  เฮเลน  เคลเลอร์ (Halen  Keller)  ซึ่งเป็นทั้งตาบอด และเป็นใบ้ หูหนวก  ได้บอกว่า  การเป็นคนใบ้หูนวกเป็นความพิการที่แย่กว่าตาบอดหลายเท่านัก  เป็นที่เข้าใจได้ว่า  ผู้คนอื่นๆ มักจะเห็นใจคนพิการที่ตาบอดหรือเป็นง่อย  เพราะมองออกได้อย่างชัดเจน  แต่คนที่เป็นใบ้หูหนวกดูเหมือนเป็นคนปกติธรรมดามากๆ  และดังนั้นก็ยากที่จะได้รับการสนับสนุน  และความเห็นอกเห็นใจ

มีตัวอย่างของสุภาพสตรีอาวุโสที่น่ารักมากคนหนึ่ง  เธอรักสามีชราของเธอมากๆ  แต่สามีของเธอหูหนวกจนแทบจะไม่ได้ยินแล้ว  ในวันคล้ายวันเกิดของสามี  เธอพูดกับสามีของเธอว่า  "ที่รักจ๊ะ  ฉันภูมิใจในตัวคุณมากๆ"  สามีพูดกลับมาว่า  "เธอพูดอะไรนะ  พูดดังๆหน่อย"  เธอจึงพูดซ้ำว่า  "ฉันภูมิใจในตัวคุณ"  ( = "I 'm proud of you!" )  สามีตอบกลับมาว่า  "เออใช่... ฉันก็เบื่อเธอด้วยเหมือนกัน"  ( = "Oh, yes, I 'm fed up of you too!" )

แล้วเราเบื่อหรือเปล่าที่ทำตัวเป็นคนหูหนวกต่อคำสั่งสอนแนะนำของพระเยซูเจ้า  หรือทำตัวเป็นคนตาบอดต่อการสร้างสรรค์อันอัศจรรย์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า  หรือทำตัวเป็นคนใบ้ในขณะที่เราควรจะต้องเป็นพยานถึงพระจิตแห่งความจริง  ถ้าเป็นเช่นนั้น  ให้เรากระซิบบอกว่า  "เอฟฟาธา  จงเปิดเถิด"  จงเปิดออกทุกภาคส่วนในร่างกายของเรา  และทุกๆอณูแห่งความเป็นอยู่ของตัวเรา

จงเปิดดวงตาของฉันเถิด  เพื่อฉันจะได้มองเห็นทุกสิ่งที่สวยสดงดงาม  และเห็นพระองค์ผู้ทรงสร้างสรรพสิ่ง

เอฟฟาธา  ดวงตาของทุกผู้คน  เพื่อเราจะได้มองเห็นความชั่วรายที่แฝงตัวซ่อนอยู่เบื้องหลังโครงสร้างและบทบาทหน้าที่ของเรา

จงเปิดหูของฉันเถิด  เพื่อให้เสียงเสนาะของธรรมชาติดังสะท้อนในห้วงแห่งจิตใจฉัน

เอฟฟาธา  ใบหูของผู้คน  เพื่อให้เสียงร้องของคนยาก  คนจน  และคนที่ไม่มีอำนาจวาสนา  ได้สั่นสะเทือนความทะนงตัวของเรา  

จงเปิดปากของฉันเถิด  เพื่อจะได้ขับร้องบทเพลงสดุดี  และบทกวีเพื่อสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงกระทำกิจการอันอัศจรรย์สำหรับวันนี้

เอฟฟาธา  ปากของทุกผู้คน  ให้พูดต่อต้านความเท็จและความอยุติธรรม  ที่เคยทำให้ผู้ต่ำต้อยต้องเงียบเสียง

จงเปิดดวงใจของฉันเถิด  เพื่อให้ชาวโลกได้พบสถานที่หรือที่ว่างให้พักพิงได้

เอฟฟาธา  ดวงใจของทุกผู้คน  ให้ช่วยกันยุติการแบ่งชนชั้นสูง - ต่ำ   คนรวย - คนจน   คนบริสุทธิ์ - คนที่มีมลทิน  

ขอให้อาทิตย์แห่งการเปิดออกหรือเอฟฟาธานี้เปิดไปสู่สิ่งสร้างทั้งมวลให้เข้าสู่สัปดาห์ใหม่  ชีวิตใหม่  และโลกใหม่

(คุณพ่อวิชา  หิรัญญการ  ลงวันที่ 1 กันยายน 2021

Based on : Sunday Seeds For Daily Deeds ;  by : Francis Gonsalves,  S.J.)