ข้อคิดข้อรำพึง ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง ปี C

ข้อคิดข้อรำพึง

ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง ปี C

 ผู้คนในสมัยเก่าก่อนมีวิธีมองดูและทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลกจักรวาลที่แตกต่างไปจากคนสมัยปัจจุบัน

พวกเขามองเห็นโลกจักรวาลแบ่งเป็นสามชั้นทับซ้อนกัน โดยโลกชั้นบนเป็นที่ประทับของพระเจ้า โลกชั้นกลางคือโลกที่มวลมนุษยชาติดำรงชีวิตอยู่ โลกชั้นล่างคือที่อยู่ของคนที่ตายไปแล้ว

อันเนื่องมาจากบาปของอาดัมและเอวา  โลกชั้นกลางกลายเป็นโลกที่มีความชั่วช้าทวีขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละปีที่ผ่านไป

ผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจึงภาวนาขอให้พระเจ้าเสด็จลงมาจากโลกชั้นบนของพระองค์  และให้ทรงจัดการบางอย่างในโลกที่ยุ่งเหยิงของพวกเขานี้

ดังนั้น ประกาศกอิสยาห์ได้ภาวนาต่อพระเจ้า กล่าวว่า “ทำไมพระองค์ไม่ทรงฉีกท้องฟ้าออก และเสด็จลงมา” (อสย 64:1) 

ในหนังสือเพลงสดุดีได้พูดเช่นเดียวกัน “ข้าแต่พระเจ้า โปรดให้ท้องฟ้าเปิดออก และเสด็จลงมา” 

ด้วยภูมิหลังเช่นนี้ จะทำให้เราเข้าใจพระวรสารของอาทิตย์นี้ดีมากขึ้น เพราะมีเหตุการณ์ 3 อย่างเกิดขึ้นหลังจากที่พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง

เหตุการณ์แรกคือ ท้องฟ้าเปิดออกเหนือพระเยซูเจ้า นี่พิสูจน์ให้เห็นชัดเจนว่าสิ่งที่ประชาชนได้ภาวนาขอกำลังเกิดขึ้น พระเจ้าได้ทรงฉีกท้องฟ้าออก พระองค์เสด็จลงมาจากสวรรค์เพื่อมาจัดระเบียบใหม่ให้แก่โลกนี้ พูดได้ว่าการปรากฏพระองค์และการรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าได้ก่อให้เกิดรุ่งอรุณแห่งสมัยใหม่ในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ

เหตุการณ์ที่สอง พระจิตของพระเจ้าเสด็จลงมาจากท้องฟ้าที่เปิดออก มีรูปร่างที่เห็นได้ดุจนกพิราบ ประทับเหนือพระเยซูเจ้าและเหนือน้ำนั้น เหตุการณ์นี้ทำให้เราคิดย้อนกลับไปถึงตอนที่พระเจ้าทรงสร้างโลก เมื่อพระจิตของพระเจ้าล่องลอยอยู่เหนือน้ำก่อนที่พระเจ้าจะทรงสร้างสรรค์จักรวาลให้เกิดขึ้น  “เมื่อแรกเริ่มนั้น  พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน  แผ่นดินยังเป็นที่ร้างไร้รูปร่าง  ความมืดมิดปกคลุมอยู่เหนือทะเลลึก  และลมพายุแรงกล้า  พัดอยู่เหนือน้ำ  พระเจ้าตรัสว่า  "จงมีความสว่าง"  และความสว่างก็อุบัติขึ้น” (ปฐก.1:1-3) คำว่า "ลมพายุแรงกล้า  พัดอยู่เหนือน้ำ"  แปลตามตัวอักษรว่า  "ลมของพระเจ้า"   ซึ่งไม่ได้หมายถึงพระจิตเจ้าและบทบาทของพระองค์ในการเนรมิตสร้าง  การเนรมิตสร้างเกิดขึ้นโดย  "พระวาจา"  หรือโดย  "กิจการ" ของพระองค์  (อธิบายจากพระคัมภีร์คาทอลิกฉบับสมบูรณ์ หน้า 16 ข้อ d)  แต่อย่างไรก็ตามถ้าเราเข้าใจว่า  "ลมของพระเจ้า"  เท่ากับ  "พระจิตเจ้า"  พัดอยู่เหนือน้ำในเวลาการเนรมิตสร้างครั้งแรก  ดังนั้น พระจิตในรูปนกพิราบที่ประทับเหนือพระเยซูเจ้าและเหนือน้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็ได้ไขแสดงให้เราเห็นการสร้างครั้งใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น  พระเจ้ากำลังจะสร้างโลกของเราขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง พระองค์ทรงกำลังทำให้พันธสัญญาที่ให้ไว้กับประกาศกอิสยาห์เป็นจริงดังที่ทรงกล่าวว่า “ดูซิ  เราจะสร้างฟ้าใหม่และแผ่นดินใหม่  จะไม่มีผู้ใดคิดถึงและจดจำเรื่องราวในอดีตอีก  แต่จงร่าเริงยินดีเสมอในสิ่งที่เรากำลังจะสร้างขึ้น” (อสย 65:17-18)

เหตุการณ์ที่สาม มีเสียงจากสวรรค์ กล่าวว่า "ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เป็นที่โปรดปรานของเรา" ซึ่งไขแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพระเยซูเจ้าคือ พระบุตรของพระเจ้า หมายความว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นอาดัมคนใหม่ เป็นองค์แรกในบรรดา “สิ่งสร้างใหม่” ถ้าอยากทราบเรื่องการอธิบายถึงอาดัมคนใหม่ในสิ่งสร้างใหม่ ให้ไปอ่านข้อเขียนของนักบุญเปาโล ถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 บทที่ 15 ข้อ 47, 49  (แปลจาก Mark Link, SJ; Illustrated Sunday Homilies – Year C -)

พี่น้องครับ โดยวันฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง  ทำให้เราได้เข้าใจได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นถึงการไขแสดงของพระองค์  โดยเฉพาะการที่พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระองค์แรกในสิ่งสร้างใหม่  พระองค์เองเป็นผู้ที่มาเปิดประตูสวรรค์ ทรงทำให้เราได้กลับมาเป็นหนึ่งเดียวและมาติดต่อกับพระเจ้าองค์แห่งนิรันดรได้อีก  สวรรค์ที่เคยถูกปิดสำหรับคนบาปถูกเปิดขึ้นมาใหม่โดยพระผู้กอบกู้ที่ยิ่งใหญ่  พระเยซูเจ้าทรงเป็นเหมือนบันไดของยาโคบที่มีปลายข้างหนึ่งหยั่งอยู่บนพื้นโลก  แต่ปลายอีกด้านจรดสวรรค์  เป็นที่เชื่อมสวรรค์และโลก  เราสามารถติดต่อกับสวรรค์ได้โดยผ่านทางพระองค์  โดยเฉพาะเมื่อเรารับศีลล้างบาปด้วยน้ำและพระจิตเจ้า  ซึ่งเป็นศีลล้างบาปที่พระเยซูเจ้าทรงนำมา  จะทำให้เรากลับเป็นบุตรที่พระบิดาทรงรัก

(คุณพ่อ วิชา  หิรัญญการ เขียนลงสารวัดพระกุมารเยซู เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2010)