“ประตูสู่ความเชื่อ” (Doorway to Faith) วันที่ 172

“ประตูสู่ความเชื่อ” (Doorway to Faith)

วันที่ 172

การกลับใจ  (CCC ข้อ 1425-1429)                                                        

‘สำหรับผู้ยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ไม่มีการเป็นทุกข์เสียใจใดที่สายเกินไป’ (นักบุญซีเปรียน)

  การทรยศของนักบุญเปโตรน่าจะเป็นด้านมืดที่สุด ในชีวิตของท่านที่ปรากฏด้วยการปฏิเสธอันเลื่องชื่อนี้ เราทราบว่าท่านมีลักษณะหุนหันพลันแล่น อารมณ์ร้อน ใจเร็วและอาจใช้ความรุนแรงได้ แต่สิ่งใดเล่าทำให้ท่านรู้สึกเป็นทุกข์เสียใจ อะไรทำให้ท่านร้องไห้เป็นทุกข์อย่างขมขื่น 

    นักบุญลูกาบอกเราว่าเป็นสายพระเนตรของพระเยซูเจ้าและการระลึกถึงคำเตือนของพระองค์ที่ว่าท่านจะทรยศพระองค์ (เทียบ ลก 22:61) เป็นสายพระเนตรแห่งความเมตตาอย่างไร้ขอบเขตของพระเยซูเจ้านี่เองที่ทำให้เปโตรหลั่งน้ำตาด้วยความเป็นทุกข์เสียใจ (เทียบ ลก 22:61) ความรักและการให้อภัยอย่างท่วมท้นของพระเยซูเจ้าทำให้ใจของท่านอ่อนลงและทำให้ท่านร้องไห้เป็นทุกข์อย่างขมขื่น  (Youcat 226)

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าทั้งหลายได้กลับใจโดยอาศัยน้ำแห่งศีลล้างบาป ด้วยน้ำตาแห่งการเป็นทุกข์ข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับการล้างและการชำระด้วยพระโลหิตของพระคริสตเจ้า ก้าวเดินไปบนหนทางแห่งการกลับใจอย่างถาวร                                                                                                                                                 

.

(Archbishop Bernard Longley, Doorway to Faith: Unlocking the Mystery of Faith. A Journey of Prayer Through the Catechism of the Catholic Church, London , Alive Publishing Ltd., 2014.)

.

โดยแผนกคริสตศาสนธรรมอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ