“ประตูสู่ความเชื่อ” (Doorway to Faith) วันที่ 177

“ประตูสู่ความเชื่อ” (Doorway to Faith)

วันที่ 177

ความทุกข์ถึงบาป  (CCC ข้อ 1450-1454)                               

‘เราอยู่ในที่สูงและศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังอยู่กับผู้ที่มีจิตสำนึกผิดและต่ำต้อย เพื่อ… รื้อฟื้นใจของผู้สำนึกผิด’ (อสย 57:15)

ความเป็นทุกข์ถึงบาปของกษัตริย์ดาวิดหลังจากได้ทำบาปผิดประเวณีกับนางบัทเชบาแล้วนั้นมีบันทึกอยู่ในบทเพลงสดุดีที่ 51 บทเพลงแห่งการกลับใจนี้แสดงออกถึงความเสียใจและความเศร้าโศกของท่าน รวมถึงความหวังของท่านในพระเมตตาและการอภัยของพระเจ้าด้วย กษัตริย์ดาวิดทรงอธิษฐานภาวนาว่า “ข้าแต่พระเจ้า เครื่องบูชาของข้าพเจ้าคือดวงจิตที่เป็นทุกข์ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ไม่ทรงรังเกียจใจที่เป็นทุกข์และถ่อมตน” (สดด 51:17) 

    หนังสือคำสอนได้ให้คำจำกัดความของ ความทุกข์ถึงบาป ดังสภาพระสังคายนาแห่งเทรนต์ (ค.ศ. 1551) ระบุไว้เมื่อหลายศตวรรษก่อนว่าเป็น “ความทุกข์ใจและเกลียดชังบาปที่ได้ทำ พร้อมกับความตั้งใจจะไม่ทำบาปอีก” ความทุกข์ถึงบาปยังเป็นพระพรเพราะช่วยให้เกิดการถ่อมตนและสร้างจิตให้อ่อนโยนขึ้นภายในตัวเรา (เทียบ มธ 5:6)(YOUCAT 232) 

ข้าแต่พระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ไม่ทรงดูถูกจิตใจที่ชอกช้ำและใจที่สำนึกผิด เหตุว่าพระองค์ทรงมีพระทัยสุภาพและอ่อนโยน ในพระองค์เราพบความสงบสุขสำหรับวิญญาณของเรา                                                                                                                                   

.

(Archbishop Bernard Longley, Doorway to Faith: Unlocking the Mystery of Faith. A Journey of Prayer Through the Catechism of the Catholic Church, London , Alive Publishing Ltd., 2014.)

.

โดยแผนกคริสตศาสนธรรมอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ