รำพึงพระวาจากับคำสอนประจำวัน เสาร์ สัปดาห์ที่ 8 เทศกาลธรรมดา

วันเสาร์ สัปดาห์ที่ 8 เทศกาลธรรมดา

พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก (มก 11:27-33)                  

เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จกลับมาที่กรุงเยรูซาเล็มอีกพร้อมกับบรรดาศิษย์ ขณะที่ทรงพระดำเนินอยู่ในพระวิหาร บรรดามหาสมณะ บรรดาธรรมาจารย์ และผู้อาวุโสได้เข้ามาพบพระองค์ ทูลถามว่า “ท่านมีอำนาจใดจึงทำเช่นนี้ ใครมอบอำนาจให้ท่านทำการเหล่านี้” พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า “เราขอถามท่านอย่างหนึ่งด้วยเหมือนกัน ถ้าท่านตอบ เราก็จะบอกท่านว่าเราทำเช่นนี้โดยอำนาจอะไร พิธีล้างของยอห์นมาจากสวรรค์หรือมาจากมนุษย์ จงตอบมาซิ” บรรดามหาสมณะ ธรรมาจารย์และผู้อาวุโส จึงปรึกษากันว่า “ถ้าเราตอบว่ามาจากสวรรค์ เขาก็จะถามว่า ‘แล้วทำไมท่านจึงไม่เชื่อยอห์นเล่า’ แต่เราจะบอกว่ามาจากมนุษย์ได้อย่างไร” เขาเหล่านั้นกลัวประชาชน เพราะประชาชนคิดว่า ยอห์นเป็นประกาศก จึงทูลตอบพระเยซูเจ้าว่า “เราไม่รู้” พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า “เราก็ไม่บอกท่านเช่นเดียวกันว่าเราทำการเหล่านี้ด้วยอำนาจใด” 

มก 11:27-33 พระคริสตเจ้าทรงปรารถนาให้ผู้คนเข้าร่วมในการสนทนาเพื่อให้การอบรมแก่พวกเขา ทว่าบรรดาหัวหน้ามหาสมณะ ธรรมาจารย์ และผู้อาวุโส ในพระวรสารตอนนี้ไม่ได้ต้องการมองหาคำตอบ แต่อยากหาวิธีทำให้พระองค์พลาดพลั้ง พระองค์ทรงตั้งคำถามที่พวกเขาจะสามารถตอบได้ก็โดยต้องเปิดเผยเจตนาร้ายและความเชื่อที่เลวร้ายของพวกเขาเท่านั้น การสนทนาด้วยความเชื่อที่ดีนั้นเป็นส่วนที่จำเป็นของพันธกิจในการประกาศข่าวดีอย่างต่อเนื่องของพระศาสนจักร

งานธรรมทูต – ความจำเป็นสำหรับสากลภาพของพระศาสนจักร

CCC ข้อ 856 งานธรรมทูตรวมถึงการเสวนาด้วยความเคารพนับถือต่อกันกับผู้ที่ยังไม่ได้รับพระวรสาร บรรดาผู้มีความเชื่ออาจรับประโยชน์สำหรับตนได้จากการเสวนานี้ โดยเรียนรู้ที่จะยอมรับ “ความจริงและพระหรรษทานใดๆไม่ว่าที่ซ่อนอยู่แล้วประหนึ่งเป็นความลับของพระเจ้าในชนชาติต่างๆ” เขาเหล่านี้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่ยังไม่รู้เพื่อทำให้ความจริงและความดีที่พระเจ้าทรงแจกจ่ายไว้ในหมู่มนุษย์และประชากรต่างๆ นี้มั่นคง สมบูรณ์ และสูงส่งขึ้น และเพื่อทำให้เขาหลุดพ้นจากความหลงผิดและความชั่ว “เพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้า ความอับอายของปีศาจและความสุขของมนุษย์”

(จากหนังสือ THE DIDACHE BIBLE with commentaries based on the Catechism of the Catholic Church, Ignatius Bible Edition)