เพลงสดุดีที่ 38 คำภาวนาในยามทุกข์ร้อน

เพลงสดุดีที่ 38
คำภาวนาในยามทุกข์ร้อน

สดด บทนี้เป็นบทที่ 3 ในชุด "เพลงสดุดีขอสมาโทษ" (ดู สดด 6) เป็นการรำพันถึงความทุกข์ของบุคคลหนึ่งที่ต้องทนทุกข์ทั้งทางร่างกายและจิตใจ ซึ่งเขาคิดว่าเป็นผลของบาปที่เขาได้ทำไว้ เช่นเดียวกับโยบ (6:4; 19:13-21) เขาทนทุกข์อย่างสงบ ไม่ประท้วงพระเจ้า ความเกลียดชังจากศัตรูทำให้เขาเป็นทุกข์หนักขึ้น บรรดามิตรสหายก็ทอดทิ้งเขา ในที่สุดเขาไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปหาผู้ใดได้ จึงทำได้แต่เพียงขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า พระศาสนจักรใช้ สดด บทนี้ในพิธีกรรมวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ คริสตชนจึงเข้าใจว่าผู้ประพันธ์เพลงสดุดีเป็นรูปแบบของพระคริสตเจ้าผู้ทรงแบกบาปของมนุษยชาติและทรงทนทรมานอย่างสงบเงียบ สดด บทนี้เป็นบทภาวนาของทุกคนที่กำลังทนทุกข์ทั้งทางกายและทางจิตใจได้เป็นอย่างดี
เพลงสดุดีของกษัตริย์ดาวิด เพื่อการระลึกถึง

---

    1    ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขออย่าได้ทรงดุด่าข้าพเจ้าในยามที่ทรงพระพิโรธ
        ขออย่าได้ทรงลงโทษข้าพเจ้าด้วยความกริ้ว
    2    เพราะลูกธนูของพระองค์เสียบลึกลงไปในตัวข้าพเจ้า
        พระหัตถ์ของพระองค์กดข้าพเจ้าไว้
    3    ร่างกายทุกส่วนของข้าพเจ้าทรุดโซม เพราะพระองค์ขัดเคืองพระทัย
        กระดูกทุกชิ้นของข้าพเจ้าเจ็บปวดเพราะบาปของข้าพเจ้า
    4    ถูกแล้ว ความผิดของข้าพเจ้ากองสูงท่วมศีรษะ
        กดลงบนร่างข้าพเจ้าเหมือนสัมภาระหนัก
    5    บาดแผลของข้าพเจ้าเป็นหนองเน่าเหม็น
        เพราะความเหลวไหลของข้าพเจ้า
    6    ข้าพเจ้าคอตกและหลังค่อมอย่างมาก
        ร่ำไห้เดินไปมาตลอดวัน

    7    บั้นเอวของข้าพเจ้าร้อนรุ่มด้วยพิษไข้
        ร่างกายทุกส่วนของข้าพเจ้าทรุดโซม
    8    ข้าพเจ้าหมดความรู้สึก ไม่มีเรี่ยวแรงเลย
        ได้แต่คร่ำครวญเพราะความเศร้าใจ

    9    ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าโหยหาสิ่งใด พระองค์ย่อมทรงทราบ
        ข้าพเจ้าถอนใจเพราะเหตุใด ก็ไม่เป็นความลับสำหรับพระองค์
    10    ใจข้าพเจ้าเต้นแรง กำลังก็ลดลง
        ตาของข้าพเจ้าก็มืดมัว
    
    11    บรรดามิตรสหายและเพื่อนบ้านต่างหลีกห่างเพราะบาดแผลของข้าพเจ้า
        แม้บรรดาญาติพี่น้องก็ยืนอยู่ห่างไกล
    12    ผู้ที่มุ่งเอาชีวิตของข้าพเจ้าวางกับดัก
        ผู้ประสงค์ร้ายก็พูดถึงความตาย
        และวางแผนดักข้าพเจ้าตลอดวัน

    13    แต่ข้าพเจ้าไม่ฟัง เหมือนเป็นคนหูหนวก
        ไม่เปิดปาก เหมือนเป็นคนใบ้
    14    ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนที่ไม่ได้ยิน
        ไม่มีถ้อยคำใดในปากเลย

    15    ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ารอคอยพระองค์ด้วยความหวัง
        ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า พระองค์จะตรัสตอบ
    16    ข้าพเจ้าทูลว่า "ขออย่าให้เขาหัวเราะเยาะข้าพเจ้า
        อย่าให้เขาทะนงตนที่เห็นเท้าของข้าพเจ้าพลาดพลั้ง”

    17    ถูกแล้ว ข้าพเจ้ากำลังจะล้มอยู่แล้ว
        ความเจ็บปวดก็อยู่ต่อหน้าข้าพเจ้าเสมอ
    18    ใช่แล้ว ข้าพเจ้าสารภาพความผิด
        ข้าพเจ้าเป็นกังวลเพราะบาปของข้าพเจ้า

    19    ศัตรูของข้าพเจ้าแข็งแรงและมีพลัง
        ผู้ที่เกลียดชังข้าพเจ้าโดยไร้เหตุผลมีจำนวนมาก
    20    เขาตอบแทนความดีของข้าพเจ้าด้วยความชั่ว
        กล่าวหาข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าแสวงหาความดี

    21    ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดอย่าทรงทอดทิ้งข้าพเจ้า
        ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดอย่าทรงอยู่ห่างไกลจากข้าพเจ้า
    22    ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นความรอดพ้นของข้าพเจ้า
        โปรดเสด็จมาช่วยข้าพเจ้าโดยเร็วเถิด