เพลงสดุดีที่ 40 เพลงขอบพระคุณและภาวนาขอความช่วยเหลือ

เพลงสดุดีที่ 40
เพลงขอบพระคุณและภาวนาขอความช่วยเหลือ

สดด บทนี้เรียงลำดับความคิดในแบบไม่ธรรมดา คือเริ่มด้วยการขอบพระคุณและความหวัง (ข้อ 2-13) แล้วจบด้วยคำอ้อนวอนขอให้ทรงช่วยให้รอดพ้น (ข้อ 14-17) ภาคที่สองนี้เหมือนกันกับ สดด 70 จึงชวนให้คิดว่าแต่เดิมคงเป็นเพลงสดุดี 2 บทซึ่งถูกนำมารวมกัน ฮบ 10:5-7 เชิญชวนเราให้ฟังถ้อยคำในข้อ 7-9 ว่าเป็นถ้อยคำที่พระคริสตเจ้าตรัส ข้อความนี้มิได้หมายความว่าการถวายบูชาไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป แต่หมายความว่าการถวายตนแด่พระเจ้า โดยพร้อมที่จะเชื่อฟังพระองค์ตลอดเวลานั้นมีความสำคัญมากกว่า (เทียบ 1 ซมอ 15:22; ฮชย 6:6)
สำหรับหัวหน้านักขับร้อง เพลงสดุดี ของกษัตริย์ดาวิด

---

1    ข้าพเจ้ารอคอยพระยาห์เวห์ด้วยความหวัง
    แล้วพระองค์ก็ทรงก้มลงมาหาข้าพเจ้า
    และทรงฟังเสียงร้องขอความช่วยเหลือของข้าพเจ้า

2    พระองค์ทรงฉุดข้าพเจ้าขึ้นจากขุมลึกแห่งความพินาศ
    จากโคลนตมในปลักเลน
    ทรงให้ข้าพเจ้ายืนบนก้อนหิน
    ให้ก้าวเดินไปอย่างมั่นคง
    
3    พระองค์ทรงใส่เพลงบทใหม่ไว้ในปากข้าพเจ้า
    เป็นบทเพลงสรรเสริญพระเจ้าของเรา
    หลายคนจะแลเห็นและมีความยำเกรง
    จะมอบความวางใจในพระยาห์เวห์

4    ผู้ที่วางใจในพระยาห์เวห์ย่อมเป็นสุข
    เขาไม่หันไปกราบไหว้รูปเคารพ
    และไม่หลงไปนมัสการพระเท็จเทียม

5    ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า
    การอัศจรรย์และแผนการที่ทรงกระทำสำหรับข้าพเจ้าทั้งหลายนั้นช่างมากมายเหลือเกิน
    จะหาผู้ใดมาเทียมเท่าพระองค์ได้
    ข้าพเจ้าใคร่จะประกาศและบอกเล่าถึงเรื่องเหล่านี้
    แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะมีมากเหลือคณานับ

6    พระองค์ไม่ทรงประสงค์เครื่องบูชาหรือของถวายใดๆ
    พระองค์มิได้ทรงเรียกร้องเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาชดเชยบาป
    แต่พระองค์ประทานหูให้ข้าพเจ้าฟัง
7    ข้าพเจ้าจึงทูลว่า "ข้าพเจ้าอยู่นี่ กำลังมาแล้ว
    ในม้วนพระคัมภีร์มีเขียนไว้สำหรับข้าพเจ้า
8    ให้ปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระองค์
    ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าปรารถนาเช่นนั้น
    ธรรมบัญญัติของพระองค์อยู่ลึกในหัวใจของข้าพเจ้า

9    ข้าพเจ้าประกาศความเที่ยงธรรมของพระองค์dในที่ประชุมใหญ่
    ถูกแล้ว ข้าพเจ้ามิได้ปิดปากเลย
    ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทราบอยู่แล้ว

10    ข้าพเจ้ามิได้ซ่อนความเที่ยงธรรมของพระองค์ไว้ลึกในใจของข้าพเจ้า
    ข้าพเจ้าประกาศว่าพระองค์ทรงซื่อสัตย์และทรงช่วยให้รอดพ้น
    ข้าพเจ้าไม่ได้ซ่อนความรักมั่นคงและความซื่อสัตย์ของพระองค์ไว้จากที่ประชุมใหญ่

11    ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ไม่ทรงหยุดยั้งที่จะแสดงความกรุณาต่อข้าพเจ้า
    ความรักมั่นคงและความซื่อสัตย์ของพระองค์รักษาข้าพเจ้าไว้ตลอดเวลา

12    เพราะความทุกข์ร้อนมากมายจนนับไม่ถ้วนห้อมล้อมข้าพเจ้า
    ความผิดทับถมข้าพเจ้าจนข้าพเจ้ามองไม่เห็นอีกแล้ว
    บาปของข้าพเจ้ามีมากกว่าเส้นผมบนศีรษะของข้าพเจ้า
        จนข้าพเจ้าหมดกำลังใจ

13    ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดพอพระทัยที่จะช่วยชีวิตข้าพเจ้า
    ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดเสด็จมาช่วยเหลือข้าพเจ้าโดยเร็วเถิด
14    ผู้ที่มุ่งเอาชีวิตข้าพเจ้าจงได้รับความอับอายเถิด
    ผู้ที่ยินดีในความพินาศของข้าพเจ้าจงหนีไปอย่างอัปยศเถิด
15    ผู้ที่กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า "สาแก่ใจ"
    จงตกตะลึงด้วยความอับอาย

16    แต่ทุกคนที่แสวงหาพระองค์จงยินดีและชื่นชมในพระองค์
    ผู้ที่รักพระองค์ผู้ทรงช่วยให้รอดพ้น
    จงพูดเสมอว่า "พระยาห์เวห์ทรงยิ่งใหญ่"

17    ข้าพเจ้ายากจนและขัดสน
    องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ยังเอาพระทัยใส่ข้าพเจ้า
    พระองค์ทรงช่วยเหลือและประทานความรอดพ้นแก่ข้าพเจ้า
    ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า ขออย่าทรงรอช้าอยู่เลย