เพลงสดุดีที่ 60 คำอธิษฐานภาวนาเมื่อแพ้สงคราม

เพลงสดุดีที่ 60
คำอธิษฐานภาวนาเมื่อแพ้สงคราม

สดด บทนี้เป็นบทภาวนาอ้อนวอนส่วนรวมของประชากรอิสราเอลหลังจากประสบความปราชัยในการสงคราม ประชากรแสดงความผิดหวังที่พระเจ้าทรงช่วยฝ่ายข้าศึกให้มีชัยชนะและวอนขอพระองค์ให้ทรงช่วยกอบกู้ตนให้รอดพ้นจากการถูกกดขี่ข่มเหง พระเจ้าทรงประกาศให้ประชาชนมีความมั่นใจว่าพระองค์ทรงเป็นเจ้าของแผ่นดิน และจะทรงแก้ไขสถานการณ์ในไม่ช้า เมื่อได้รับความมั่นใจเช่นนี้ประชากรตกลงใจจะต่อสู้ต่อไปโดยไม่วางใจในกำลังของตน แต่จะวางใจในความช่วยเหลือจากพระเจ้าเท่านั้น เมื่อคริสตชนใช้ สดด บทนี้ภาวนา เขาอาจคิดถึงพระศาสนจักรซึ่งกำลังถูกคุกคามจากค่านิยมทางโลกของสังคมปัจจุบัน หรืออาจกำลังถูกเบียดเบียนในบางประเทศ เขาควรระลึกถึงและได้รับกำลังใจจากพระวาจาของพระคริสตเจ้าที่ว่า "ในโลกนี้ท่านจะมีความทุกข์ยาก แต่อย่าท้อแท้ เราชนะโลกแล้ว" (เทียบ ยน 16:33)
สำหรับหัวหน้านักขับร้อง ตามทำนองเพลง "ดอกลิลี่เป็นพยาน" มิคตามของกษัตริย์ดาวิดที่ใช้สอน เมื่อทรงทำสงครามกับชาวเมโสโปเตเมียและชาวอารัมแห่งโศบาห์ และเมื่อโยอับกลับมาแล้วไปฆ่าชาวเอโดมหนึ่งหมื่นสองพันคนในหุบเขาเกลือ

---

1    ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพเจ้าทั้งหลาย ทรงบันดาลให้กระจัดกระจาย
        พระองค์ทรงพระพิโรธ แต่บัดนี้โปรดประทานพละกำลัง    แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายอีกเถิด
2    พระองค์ทรงบันดาลให้แผ่นดินสั่นสะเทือนและแตกแยก
        โปรดทรงประสานรอยร้าวนี้ เพราะแผ่นดินกำลังโคลงเคลง

3    พระองค์ทรงบันดาลให้ประชากรต้องประสบความยากลำบาก
        ทรงบังคับข้าพเจ้าทั้งหลายให้ดื่มเหล้าองุ่นที่ทำให้เวียนศีรษะ
4    พระองค์ทรงส่งสัญญาณให้แก่ผู้ที่ยำเกรงพระองค์
        เพื่อเขาจะได้หลบหนีพ้นจากระยะยิงของคันธนู
                            (หยุดสักครู่หนึ่ง)
5    ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายด้วยพระหัตถ์ขวา และทรงฟังข้าพเจ้า
        เพื่อผู้ที่พระองค์ทรงรักจะได้รอดพ้น
6    พระเจ้าทรงมีพระดำรัสจากสถานศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ว่า
        "เราจะฉลองชัย เราจะแบ่งเมืองเชเคม
        และจะรังวัดหุบเขาสุคคท
7    กิเลอาดเป็นของเรา มนัสเสห์ก็เป็นของเรา
        เอฟราอิมคือหมวกเกราะคุ้มกันศีรษะของเรา
        ยูดาห์คือคทาจอมทัพของเรา
8    โมอับคืออ่างล้างชำระของเรา
        เราจะโยนรองเท้าของเราไว้บนเอโดม
    เราจะโห่ร้องฉลองชัยเหนือฟิลิสเทีย"
9    ใครเล่าจะนำข้าพเจ้าเข้าไปในนครที่มีป้อมปราการ
        ใครเล่าจะนำทางข้าพเจ้าไปถึงเอโดม
10    ข้าแต่พระเจ้า มิใช่พระองค์หรือที่ทรงทอดทิ้งข้าพเจ้าทั้งหลาย?
        ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ไม่เสด็จไปกับกองทัพของข้าพเจ้าทั้งหลายอีก
11    ขอพระองค์ประทานความช่วยเหลือแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในความทุกข์ร้อน
        ความช่วยเหลือจากมนุษย์ไม่เกิดประโยชน์ใด
12    เมื่ออยู่กับพระเจ้า พวกเราจะมีชัยชนะ
        พระองค์จะทรงเหยียบย่ำศัตรูของเรา