เพลงสดุดีที่ 88 คำอธิษฐานภาวนาในยามทุกข์ยากแสนสาหัส
เป้าหมายสำหรับชีวิตของฉันคืออะไร? ชีวิตของคุณจะมีความหมายมากยิ่งขึ้น เมื่อคุณได้รู้เป้าหมายในชีวิตคุณ
เพลงสดุดีที่ 88
คำอธิษฐานภาวนาในยามทุกข์ยากแสนสาหัส
สดด บทนี้ซึ่งอยู่ในประเภท "คำอ้อนวอนส่วนตัว" เห็นจะต้องนับว่าเป็นคำอ้อนวอนที่แสดงความทุกข์ใจมากที่สุดในบรรดาเพลงสดุดี เนื้อหาของเพลงเป็นคำภาวนาของผู้กำลังป่วยหนักจวนจะตาย ตามปรกติเพลงสดุดีประเภทคำอ้อนวอนมักจะมีข้อความแสดงความวางใจว่าพระเจ้าจะทรงฟังคำอ้อนวอน และตอบสนองตามคำขออยู่ด้วยเสมอ แต่ สดด บทนี้ดูเหมือนจะมองโลกในแง่ร้ายตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ที่น่าแปลกและน่าจะเป็นบทสอนใจเราทุกคน ก็คือผู้ประพันธ์ยังอธิษฐานภาวนาต่อไปได้ บทสอนใจสำหรับเราก็คือ ไม่ว่าเราจะอยู่ในสภาพเลวร้ายและหมดหวังสักเพียงไร เราต้องไม่ยอมเลิกวอนขอต่อพระเจ้า เพราะการอธิษฐานภาวนาเป็นสายสัมพันธ์เส้นสุดท้ายที่ยังเชื่อมเราไว้กับพระองค์
บทเพลง เพลงสดุดี ของลูกหลานโคราห์ สำหรับหัวหน้านักขับร้อง ยามป่วยไข้และเป็นทุกข์ทรมาน บทกวีสอนใจที่เฮมานคนพื้นเมืองขับร้อง
1 ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้ทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้น
ข้าพเจ้าร้องหาพระองค์ทั้งวันทั้งคืน
2 ขอให้คำภาวนาของข้าพเจ้าขึ้นไปถึงพระองค์
โปรดเอียงพระกรรณฟังเสียงข้าพเจ้าร้องขอความช่วยเหลือ
3 เพราะข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความทุกข์ยาก
ชีวิตของข้าพเจ้าเข้ามาใกล้แดนมรณะ
4 ข้าพเจ้าถูกนับอยู่ในหมู่ผู้ที่ลงไปในขุมลึก
เป็นเหมือนคนที่ไม่มีกำลังอีกแล้ว
5 ที่พำนักของข้าพเจ้าbอยู่ในหมู่ผู้ตาย
ข้าพเจ้าเป็นเสมือนผู้ถูกฆ่าทิ้งอยู่ในหลุมศพ
พระองค์ไม่ทรงระลึกถึงเขาอีกต่อไป
เขาถูกตัดขาดจากความคุ้มครองของพระองค์
6 พระองค์ทรงผลักข้าพเจ้าจมลงไปถึงก้นหลุม
ในขุมลึกมืดมิด
7 พระพิโรธของพระองค์กดข้าพเจ้าไว้
พระองค์ทรงบันดาลให้คลื่นทั้งหมดของพระองค์ท่วมข้าพเจ้า
(หยุดสักครู่หนึ่ง)
8 พระองค์ทรงผลักไสบรรดาเพื่อนฝูงไปจากข้าพเจ้า
ทรงทำให้ข้าพเจ้าเป็นที่น่ารังเกียจแก่เขา
9 ตาข้าพเจ้าพร่ามัวเพราะความทุกข์ทรมาน
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าเรียกหาพระองค์ทุกวัน
ข้าพเจ้ายื่นมือออกหาพระองค์
10 พระองค์ทรงกระทำปาฏิหาริย์เพื่อคนตายกระนั้นหรือ?
เงาผู้ตายจะลุกขึ้นมาสรรเสริญพระองค์ได้หรือ?
(หยุดสักครู่หนึ่ง)
11 ในหลุมศพจะมีผู้ใดกล่าวถึงความรักมั่นคงของพระองค์
ในแดนมรณะcจะมีผู้ใดกล่าวถึงความซื่อสัตย์ของพระองค์
12 ในความมืดมิดผู้ใดจะประกาศปาฏิหาริย์ของพระองค์
หรือประกาศความเที่ยงธรรมของพระองค์ในแผ่นดินแห่งความลืมเลือน?
(หยุดสักครู่หนึ่ง)
13 แต่ข้าพเจ้า ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องขอความช่วยเหลือจากพระองค์
ทุกยามเช้าคำภาวนาของข้าพเจ้ามาถึงพระองค์
14 เหตุไฉนพระองค์จึงทรงผลักไสข้าพเจ้า
และทรงซ่อนพระพักตร์ไปเสียจากข้าพเจ้าเล่า?
15 ข้าพเจ้ามีความทุกข์และใกล้ตายมาตั้งแต่วัยเยาว์
ข้าพเจ้าทนความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จนหมดแรงd
16 พระพิโรธของพระองค์ท่วมท้นข้าพเจ้า
ความพรั่นพรึงจากพระองค์ทำลายล้างข้าพเจ้า
17 เหมือนน้ำไหลบ่าเข้ามารอบตัวข้าพเจ้าทั้งวัน
ท่วมท้นเข้ามามิดตัวข้าพเจ้า
18 พระองค์ทรงผลักไสทั้งมิตรสหายและผองเพื่อนไปจากข้าพเจ้า
เหลือแต่ความมืดเท่านั้นที่เป็นเพื่อน
