พันธสัญญา (Covenant)

พันธสัญญา (Covenant)
ความสัมพันธ์ของบุคคลสองฝ่ายที่ทำสัญญาตกลงกันโดยมีข้อผูกมัดในพระคัมภีร์ หมายถึงความสัมพันธ์ที่เกิดจากพระสัญญาของพระเจ้า และข้อผูกมัดของมนุษย์ที่จะปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์ในพันธสัญญาเดิม พระเจ้าทรงทำพันธสัญญากับโนอาห์ อับราฮัม โมเสสและกษัตริย์ดาวิด เป็นการแสดงความรักของพระองค์ต่อมนุษย์ (ชาวอิสราเอล) “ท่านทั้งหลายจงระวังที่จะกระทำดังที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายได้ทรงบัญชาไว้นั้น เพื่อท่านจะมีชีวิตอยู่และเพื่อท่านจะไปดีมาดี และมีชีวิตยืนนานอยู่ในแผ่นดิน (แห่งพันธสัญญา) (ฉธบ. 6.32-33)

    การสร้างโลกเป็นพื้นฐานของแผนการช่วยให้รอดพ้นของพระเจ้า แสดงให้เห็นถึงความรักอันทรงอานุภาพและพระปรีชาญาณของพระเจ้า เป็นก้าวแรกแห่งการเข้าสู่พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับมนุษยชาติ เป็นการเริ่มประวัติศาสตร์แห่งความรอดพ้นที่มีจุดสุดยอดอยู่ในพระคริสตเจ้า
พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับอาดัม- ก่อนอาดัมเอวาทำบาปกำเนิด พระเจ้าทรงอวยพร “จงมีลูกมาก ...ตนเต็มแผ่นดิน จงปกครองแผ่นดิน” (ปฐก.1.28)
            พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับโนอาห์ – “เรามอบสัตว์ทั้งปวงไว้ในอำนาจของท่าน ท่านอย่ากินเนื้อที่มีเลือดติดอยู่ เพราะเลือดนั้นคือชีวิต”(ปฐก.9.2) และยังมีรุ้งกินน้ำเป็นเครื่องหมายถึงพันธสัญญากับสิ่งสร้างทั้งมวลการปกครองของมนุษย์จะไม่ราบรื่นในยุคหลังน้ำวินาศ มนุษย์จะต้องต่อสู้กับสัตว์และเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน สันติภาพที่เคยมีอยู่ในสวนอุทยานจะไม่กลับมาอีกจนถึง “วันสุดท้าย” (อสย. 11.6)
            เลือดของสิ่งสร้างทั้งมวลเป็นของพระเจ้า (ดู ลนต. 1.5) และโดยเฉพาะเลือดของมนุษย์ เพราะมนุษย์ถูกสร้างตามภาพลักษณ์ของพระเจ้า พระเจ้าจะลงโทษผู้ที่หลั่งเลือดของมนุษย์ (ฆ่ามนุษย์) (ดู ปฐก. 4.10) และมอบหน้าที่นี้แก่มนุษย์ให้เป็นผู้ดำเนินการลงโทษ ทั้งอาศัยรัฐหรือโดยบุคคลในครอบครัวซึ่งมีหน้าที่ “ป้องกันสิทธิ” ของทุกคนในครอบครัว (กดว. 35.19)
พันธสัญญากับอับราฮัมมีการเข้าสุหนัตเป็นเครื่องหมายแห่งพันธสัญญาที่จำกัดอยู่เพียงกับลูกหลานของอับราฮัมเท่านั้น (ปฐก. 17 )  นอกจากนี้ “บรรดาเผ่าพันธุ์ทั้งสิ้นทั่วแผ่นดิน จะได้รับพรเพราะท่าน”( ปฐก. 12.3)
    พันธสัญญากับโมเสสจะจำกัดอยู่เฉพาะกับประชากรอิสราเอล และมีข้อผูกมัดตามมา คือ การปฏิบัติตามบทบัญญัติอย่างซื่อสัตย์ (อพย. 19.5/ 24.7-8) โดยเฉพาะกฎการหยุดพักในวันสับบาโต (อพย. 31.16-17)
    พันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับชาวอิสราเอลได้เตรียมการและเป็นรูปแบบล่วงหน้าของพันธสัญญาใหม่ ซึ่งพระเยซูคริสตเจ้า พระบุตรของพระเจ้าทำให้สมบูรณ์กับพระศาสนจักรซึ่งเป็นเจ้าสาวของพระองค์ (ประมวลคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก ข้อ 7,51, 340)