1. การเลือกเชิญแขก(ลก 14:12-14) คำอธิบาย แม้ว่าผู้นิพนธ์พระวรสารจะไม่เรียกอย่างแจ่มแจ้งว่า เรื่องที่พระเยซูเจ้าได้ทรงตรัสสอนนั้นเป็นอุปมา ถึงกระนั้นก็ดี ท่านก็ได้ใส่เรื่องนี้ไว้ในชุดเรื่องอุปมา และเรื่องนี้ก็มีลักษณะคล้ายอุปมาด้วย พระเยซูเจ้าได้ทรงเล่าเรื่องนี้ให้ฟาริสีฟังในโอกาสที่เขาเชิญพระองค์ไปรับประทานอาหาร เมื่อท่านจัดเลี้ยงอาหาร การเช

2. ลูกหนี้ไร้เมตตา(มธ 18:23-35) คำอธิบาย ในอุปมาบทนี้ พระอาจารย์เจ้าทรงสอนเราว่า เราจำเป็นจะต้องแสดงเมตตาจิตต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ถ้าหากเราหวังจะได้รับพระเมตตาจากพระเป็นเจ้า พระเยซูเจ้าเองเคยตรัสกับนักบุญ เปโตร ให้พร้อมเสมอที่จะอภัยแก่ผู้อื่น ไม่ใช่เพียงเจ็ดครั้งตามที่ท่านนักบุญคิด แต่ว่าเจ็ดคูณเจ็ดสิบ หมายความว่าจะต้องอภัยโทษเสมอไป อุปมาเรื่อ

3. หญิงคนบาป (ลก 7:36-50)คำอธิบาย ชาวฟาริสีคนหนึ่งได้เชื้อเชิญพระองค์ให้ทานเลี้ยงในเมืองหนึ่งในแคว้นกาลิลี พวกเขาได้เคยสังเกตแล้วว่าพระองค์ทำตัวเป็นเพื่อนของคนบาปและคนเก็บภาษี และเพราะเหตุนี้เองแหละ พระองค์จะเป็นพระเมสสิยาห์ไม่ได้ตามความคิดของพวกเขา อย่างไรก็ตาม แม้พวกเขาจะมีความคิดขัดแย้งกับพระองค์ ถึงกระนั้นก็ดี พวกเขาก็ยังไม่ได้เกลียดพระองค์อ

บทที่ 7 เอกลักษณ์ของคริสต์ศาสนา การที่พระผู้เป็นเจ้าทรงบังเกิดเป็นมนุษย์นั้น เป็นการแสดงความรักอันปราศจากขอบเขตของพระเป็นเจ้าที่มีต่อเรา จนกระทั่งว่าเราไม่สามารถจะเข้าใจได้ และบางคนก็คิดว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม พระบุตรของพระเป็นเจ้าก็ได้เสด็จมาบังเกิดเป็นมนุษย์เหมือนเราทุกอย่าง เว้นแต่ว่าพระองค์ไม่มีบาป ทั้งนี้ก็เพื่อไถ่บาปของโล

2. ลูกล้างผลาญและลูกที่คิดว่าตนทำดีแล้ว (ลก 15:11-32)คำอธิบาย อุปมาที่น่าจับใจเรื่องนี้เป็นคำตอบของพระเยซูเจ้าต่อพวกธรรมาจารย์และชาวฟาริสี ซึ่งไม่เห็นดีด้วยกับพระองค์ เพราะพระองค์ไปคลุกคลีและสมาคมกับคนบาป ในอุปมาสองเรื่องแรกเกี่ยวกับแกะที่พลัดหลงและเงินเหรียญที่หายไป เราเห็นว่าแกะก็เป็นเพียงสัตว์ไร้สติปัญญา และเหรียญเงินก็เป็นเพียงแต่ของที่ระลึก

บทที่ 6 พระทัยเมตตาอันปราศจากขอบเขตของพระเป็นเจ้าต่อมนุษย์ทุกคนในจำนวนธรรมล้ำลึกมากมายของพระเป็นเจ้าที่เราพอจะเข้าใจได้บ้าง และที่เรารู้สึกพิศวงมากที่สุดประการหนึ่งก็คือ พระทัยเมตตาอันปราศจากขอบเขตของพระเจ้า ในพันธสัญญาเดิม เราทราบว่าพระเป็นเจ้าได้ทรงแสดงน้ำพระทัยเมตตาต่อประชากรชาวยิวที่หัวดื้อหัวรั้นต่อพระองค์ พันธสัญญาใหม่ก็เปิดฉากด้วยน้ำพระทั

1. แกะที่พลัดหลงและเงินเหรียญที่หายไป(ลก 15:3-10 เทียบ มธ 18:12-14) คำอธิบาย ประเทศปาเลสไตน์เป็นประเทศที่เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์ แทบทุกหมู่บ้านมีอาชีพเลี้ยงสัตว์ เช่น แพะ แกะ การเลี้ยงสัตว์เป็นรายได้ที่สำคัญของประเทศ ละแกะเก้าสิบเก้าตัว นี่ไม่ได้หมายความว่าเจ้าของละทิ้งแกะ 99 ตัว ตามยถากรรม เพราะไม่มีนายชุมพาบาลคนใดดอกที่ทำเช่นนั้น เพราะจะต้อง

3. ผู้จัดการที่ซื่อสัตย์ (ลก 12:42-46, มธ 24:45-51)คำอธิบายในอุปมาสองเรื่องที่แล้ว พระเยซูเจ้าได้ทรงเตือนผู้ที่ติดตามพระองค์ให้เตรียมพร้อมเสมอ สำหรับอัครสาวกและเป็นต้นนักบุญเปโตรที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความซื่อสัตย์ต่อพระองค์ มีความสงสัยว่าที่พระองค์ตรัสนั้น พระองค์ต้องการเตือนอัครสาวกหรือคนอื่นๆ พระเยซูเจ้าได้ทรงตอบนักบุญเปโตรโดยเล่าอุปมาเ

4. หญิงสาวสิบคน(มธ 25:1-13, ลก 12:35-38)คำอธิบายเพื่อจะเน้นถึงความจำเป็นในการเตรียมตัวให้พร้อมและการตื่นเฝ้าอยู่เสมอ พระเยซูเจ้าจึงได้ทรงเล่าอุปมาอีกเรื่องหนึ่ง เพื่อจะได้สอนสานุศิษย์ที่จะรับบทบาทพิเศษในการอภิเษกสมรสระหว่างพระเยซูเจ้าและพระศาสนจักร แม้เขาไม่ได้ทำผิดอะไรออกมาให้เห็น แต่เพราะเขาเลินเล่อต่อหน้าที่ที่เขาควรจะทำ เขาก็เป็นผู้ไม่เหมา

1. การเตรียมพร้อมเมื่อนายกลับมา(ลก 12:35-38)คำอธิบายในอุปมาเรื่องเศรษฐีที่โง่เขลา พระเยซูเจ้าทรงมีพระประสงค์จะสอนเราว่า ช่างเป็นการโฉดเขลาเบาปัญญาจริงๆ ที่เศรษฐีผู้นั้นได้สละทั้งกำลังกายและทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อแสวงหาทรัพย์สมบัติฝ่ายโลก แต่ไม่ได้สนใจที่จะสะสมทรัพย์สมบัติฝ่ายสวรรค์ พระเยซูเจ้าได้ทรงตักเตือนผู้ที่สมัครใจติดตามพระองค์ว่า “เราบอกท่า

2. จงมีความระมัดระวังและเตรียมพร้อม(ลก 12:39-40 เทียบ มธ 24:43-44, มก 13:35)คำอธิบายพระเยซูคริสตเจ้าทรงเปลี่ยนการเปรียบเทียบ พระองค์ได้ทรงเปรียบเทียบการเสด็จมาของพระองค์กับการมาโดยไม่รู้ตัวของขโมยถ้าเจ้าของบ้านได้ทราบว่าขโมยจะมาเวลาใด โดยปกติขโมยจะไม่ยอมบอกให้เจ้าของบ้านรู้ตัวล่วงหน้าเลยเป็นอันขาด และจะไม่ยอมแพร่งพรายความลับให้ใครทราบเลย เจ้าขอ

3. ความฉลาดของผู้จัดการลก 16:1-8คำอธิบายจุดประสงค์ของอุปมาเรื่องนี้ พระเยซูเจ้าต้องการเน้นว่า ในการเอาตัวรอดไปสวรรค์นั้น เราจะต้องพยายามใช้ความฉลาด ความรอบคอบ เต็มความสามารถ ถ้าหากว่าคนเรายังรู้จักสะสมข้าวของเงินทองเพื่อการดำรงชีวิตในชีวิตนี้ เราก็ควรจะสะสมบุญกุศลเพื่อชีวิตหน้าด้วยเศรษฐีผู้หนึ่งมีผู้จัดการดูแลผลประโยชน์คนหนึ่ง ในสมัยนั้นการ

บทที่ 5 การตื่นเฝ้าอย่างระมัดระวังในการปรนนิบัติพระเป็นเจ้า ในอุปมาบทก่อนๆ เราเห็นว่าการไม่ผูกใจกับทรัพย์สมบัติและความสนุกสนานฝ่ายโลก เป็นคุณธรรมที่จำเป็นสำหรับผู้ที่ปรารถนาจะได้ชีวิตนิรันดร แต่นั่นเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ถ้าจะเปรียบเทียบแล้วก็เหมือนกับการขุดหญ้าร้ายหรือกอหนามจากสวนเท่านั้น ก้าวต่อไปเราจะต้องลงมือปลูกพืชผล รดน้ำ พรวนดิน ใส่ป

1. การสะสมทรัพย์สมบัติ(ลก 12:16-21)คำอธิบายขณะนั้น ฝูงชนเป็นอันมากต่างก็เบียดเสียดเข้ามาฟังพระวาจาของพระเป็นเยซูเจ้า (ลก 12:16-21) พระองค์ได้ตรัสสอนพวกเขาว่าชีวิตฝ่ายวิญญาณสำคัญที่สุด ชีวิตชั่วครู่ชั่วยามในโลกนี้ไม่มีความหมายอะไร เมื่อเปรียบเทียบกับชีวิตชั่วนิรันดร การผจญ การทดลอง ความยากลำบากต่างๆ จะผ่านเข้ามาในชีวิตของคริสตชนบนแผ่นดินนี้ แต

2. เศรษฐีกับลาซารัสลก 16:19-31คำอธิบายในอุปมาเรื่องคนใช้อสัตย์ธรรม พระเยซูเจ้าต้องการสอนว่า ผู้ที่ประสงค์จะได้ชีวิตนิรันดรจะต้องพร้อมเสมอที่จะแสวงหาอาณาจักรสวรรค์ด้วยความกระตือรือร้น เหมือนกับชาวโลกที่พยายามทุกวิถีทางที่จะหามาให้ได้ซึ่งทรัพย์สมบัติฝ่ายโลก อุปมาเรื่องเศรษฐีและลาซารัส แสดงให้เราเห็นคนสองคนที่มีสภาพที่ตรงกันข้าม ทั้งในโลกนี้และโล

บทที่ 4 ความเฉลียวฉลาดทางโลกและความปรีชาฉลาดฝ่ายสวรรค์พระเยซูเจ้าในฐานะที่พระองค์ทรงเป็นพระเป็นเจ้า พระองค์จึงทรงรู้จักธรรมชาติของมนุษย์เราได้ดียิ่งกว่าเราอย่างเปรียบเทียบกันไม่ได้เลย พระองค์ทรงทราบดีว่าในจำนวนผู้ติดตามพระองค์มากมายทุกยุคทุกสมัยซึ่งปรารถนาจะเข้าสวรรค์นั้น หลายๆ คนไม่ได้สมตามความปรารถนา ทั้งนี้ก็เพราะโลกได้ดึงดูดหรือหน่วงเขาไว้

2. บุตรสองคน (มธ 21:28-32)คำอธิบายชาวฟาริสีเป็นพวกที่สบประมาทคนบาปและคนเก็บภาษี ซึ่งพวกเขาถือว่าเป็นคนบาปอย่างเปิดเผย เพราะพวกเขาเป็นเครื่องมือของพวกโรมัน รีดนาทาเร้นเพื่อนร่วมชาติยิวด้วยกัน แต่พวกคนบาปนี้แหละเป็นผู้ที่พระเป็นเจ้าทรงเหลียวแล พระเยซูเจ้าเคยตรัสไว้อย่างเปิดเผยว่าพระองค์เสด็จมาเพื่อคนบาป พวกเขาถือบัญญัติของโมเสส แม้ว่าจะไม่ถือข

3. คนเช่าสวนชั่วร้าย(มธ 21:33-45 เทียบ มก 12:1-2, ลก 20:9-19, ยน 8:37)คำอธิบายในอุปมาเรื่องบุตรสองคน มธ 21:28-32 พระเยซูเจ้าได้ตรัสกับชาวฟาริสีว่า พวกเขาเป็นบุตรที่ไม่นบนอบต่อพระเป็นเจ้า และดังนี้เขาก็ไม่มีส่วนในมรดกของพระองค์ ในอุปมาเรื่องนี้ พระองค์ต้องการจะตรัสกับเขาว่า พวกเขานั้นมิใช่แต่เป็นเพียงบุตรที่หัวดื้อหัวรั้นเท่านั้น แต่ร้ายกว่าอีก

บทที่ 3 ใครเป็นประชากรในอาณาจักรสวรรค์ของพระคริสตเจ้าในขณะที่สามัญชน เป็นต้นคนบาปและคนเก็บภาษี ได้ฟังคำเทศนาของพระเยซูเจ้าด้วยความกระตือรือร้น บรรดาหัวหน้าชาวยิว คัมภีราจารย์และฟาริสี ก็ตั้งตัวเป็นปรปักษ์กับพระองค์ตั้งแต่พระองค์เริ่มเทศนาสั่งสอนเลยทีเดียว และพวกเขาก็จะเป็นศัตรูที่ดื้อรั้นกับพระองค์เสมอไปพระเมสสิยาห์ ตามความคิดเห็นของบรรดาคัมภ

1. งานวิวาหมงคล(มธ 22:2-14 เทียบ ลก 14:16-24) คำอธิบายชาวยิวทั่วๆ ไป เป็นต้นชาวฟาริสีตัดสินว่า มิใช่แต่เพียงพวกเขาจะได้อยู่ในอาณาจักรสวรรค์เท่านั้น แต่พวกเขาจะได้ตำแหน่งดีๆ หรือเป็นหัวหน้าในอาณาจักรสวรรค์ด้วย ทั้งนี้ ก็เพราะว่าพระเมสสิยาห์นั้นบังเกิดมาในเชื้อชาติของพวกเขา ถ้าหากพระคริสตเจ้าซึ่งเป็นพระบุตรพระเจ้าที่รอบรู้ทุกอย่างถือว่าภัยพิบัตินั